Komoda Carove

                                                                                                            

Komoda Carove,,, wciaz pachnaca farbami oraz woskiem. Pochodzaca z XIX wieku w stylu jakze charakterystycznym tzw Ludwik Filip ( lubie ten styl gdyz insprowany jest stylem z epoki mojego ulubienca Ludwika XV ). Pierwotnie w kolorze ciemnego brazu (barwiona woskiem) nastepnie przemalowana kilkakrotnie farba olejna ( ta ostatnia w odcieniu ugru jasnego szpecila ja niefiguratywnie). Sam mebel pochodzi gdzies z okolic, pewnie upiekszal jakis zamozny dom a byc moze dwor nawet, gdzyz tych tu sporo. Zniszczona, oszpecona trafila do mojej pracowni i przeszla profesjonalna renowacje po czym dostala zasluzony "palacowy" lekko sponiewierany  wyglad (taki wlasnie ktory najbardziej lubie). Pozdrawiam serdecznie Dag.    
                                                             

Nie ma to jak komórka

Nie ma to jak komórka , a raczej chodzi mi o drzwi wcześniej wymienionej " persony" . No i właśnie to one powaliły mnie na kolana , a raczej  to co zrobił im "ząb czasu " i w jaki sposób je nadgryzł . Pierwotnie były białe , ale to było bardzo dawno temu , a że były włśnie od komórki , to mój kochany Dziadziuś nigdy się nie pofatygował by je odnowić ,,, kochany Dziadziuś ,,,, dziś jego wnusia zrobi sobie piekny "obraz" , no moze jutro.

Drzwi dodatkowo przejdą małe malowanie ,  dodatkowo  ozdobione zostaną w delikatny sposób 18 w. ornamentami coby wyglądały na bardzo, bardzo staro , tak jak lubię .

PS. no właśnie nie ma to jak komórka ,,,  nią właśnie robiłam  zdjęcia i za jakośc przepraszam.

10 sposobów na szczescie ?

wiosna zapowiada się "różowo" no może liliowo , choć muszę przyznać , ze szezląg przyodziany zostanie w inne barwy , a jakie na razie nie zdradzę

W moim Nowym Domu ciągle trwa remont , a ze tak jak i w poprzednim , wszystko robię sama to będzię trwać to bardzo dłuuuuugo :) o postępach będę was informować , bo szczęsciem należy sie dzielić , podobno zaraża , wiec bede jak wirus .......

Ten manekin był kiedys własnością mojego dziadka , zapomniany leżał na strychu

Uff - wreście skończona

W końcu udało mi się skończyć renowacje starej serwantki .Trochę to trwało , gdyż nie miała szuflady i nóg .Dorobieniem szuflady i nóg zajął się mój zaprzyjazniony stolarz , ale musiałam trochę poczekać .

Mebel pochodzi z XIX w - styl Ludwik Filip .

Ogólny stan byl dość dobry , prócz wcześniej wymienionych braków ,
w drewnie było trochę drewnojadów , a ów drewno pokryte było szpetna olejnicą .

Po usunięciu farby i pozbyciu się robali, serwantkę pomalowałam akrylem , do postarzenia użyłam specjalnej bejcy , oraz zrobiłam przetarcia , całość pokryłam woskiem do drewna .



Zastanawiam się jeszcze nad wstawieniem metalowej siatki w miejsce byłej szyby .

PS. ptak na górze to artificial
{ sztuczny }